กำลังคิดว่ามันก็ผ่านไปนานจะสามปีแล้ว แต่ทำไมถึงยังลืมคนๆนั้นไม่ได้ซักที
นี่ตัวเราจะฝังใจกับเรื่องนี้อีกนานแค่ไหนนะ...? ทั้งๆที่เราก็ไม่ได้รู้จักพบเจอกัน
แต่ทำไมมันกลับรู้สึกผูกพันราวกับรู้จักกันมานานแสนนาน...มันแปลกดีมั้ยล่ัะ?
เราลืมเค้าไม่ได้ ทำให้เราไม่สามารถเริ่มต้นใหม่กับใครได้กลายเป็นคนที่จม -
จมปรักอยู่กับอดีต ไม่ยอมก้าวหน้าไปไหน...ไม่ยอมพบเจอใคร ได้แต่รอ รอ รอ
รอเพียงคนๆเดียว รอด้วยความรู้สึกที่ไร้ความหวัง...ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงต่อไป.....
